راز گل سرخ

حكايت تاريخي؛ ارزش نان

secret-flower-poem — Sun, 12 Jul 2009 04:37:18 GMT

نیمروز بود کشاورز و خانواده اش برای نهار خود را آماده می کردند یکی از فرزندان گفت

در کنار رودخانه هزاران سرباز اردو زده اند چادری سفید رنگ هم در آنجا بود که فکر

می کنم پادشاه ایران در میان آنان باشد سه پسر از میان هفت فرزند او بلند شدند به

پدر رو کردند و گفتند زمان مناسبی است که ما را به خدمت ارتش ایران زمین درآوری ،

پدر از این کار آنان ناراضی بود اما به خاطر خواست پیگیر آنها پذیرفت و به همراهشان

به سوی اردو رفت .

دو جنگاور در کنار درختی ایستاده بودند که با دیدن پدر و سه پسرش پیش آمدند :

جنگاوری رشید که سیمایی مردانه داشت پرسید چرا به سپاه ایران نزدیک می شود .

پدر گفت فرزندانم می خواهند همچون شما سرباز ایران شوند .

جنگاور گفت تا کنون چه می کردند . پدر گفت همراه من کشاورزی می کنند .

جنگاور نگاهی به سیمای سه برادر افکند و گفت و اگر آنان همراه ما به جنگ بیایند

زمین های کشاورزیت را می توانی اداره کنی ؟

پیرمرد گفت آنگاه قسمتی از زمین ها همچون گذشته برهوت خواهد شد .

جنگاور گفت : دشمن کشور ما تنها سپاه آشور نیست دشمن بزرگتری که مردم ما

را به رنج و نابودی می افکند گرسنگی است کارزار شما بسیار دشوارتر از جنگ در

میدانهای نبرد است .

آنگاه روی برگرداند و گفت مردم ما تنها پیروزی نمی خواهند آنها باید شکم کودکانشان

را سیر کنند . و از آنها دور شد .

جنگاور دیگری که ایستاده بود به آنها گفت سخن پادشاه ایران فرورتیش ( فرزند بنیانگذار

ایران دیاکو ) ! را بگوش بگیرید و کشاورزی کنید . و سپس او هم از پدر و سه برادر دور شد .

فرزند بزرگ رو به پدر پیرش کرد و گفت : پدر بی مهری های ما را ببخش تا پایان زندگی

سربازان تو خواهیم بود . ارد بزرگ خردمند برجسته کشورمان می گوید : فرمانروایان

همواره سه کار مهم در برابر مردم دارند . نخست : امنیت ، دوم : آزادی و سوم : نان .

سخنان پادشاه ایران فرورتیش نشان می دهد زمامداران ما از آغاز تلاش می نمودند

نان مردم را تامین کنند .

انسان بايد فرار كند يا مدفوع ها.......!!!!!!!!!

secret-flower-poem — Sun, 12 Jul 2009 04:32:57 GMT

روزي بزرگي به همراه ياران در كوچه ها قدم ميزد،ناگهان به دم در خانه اي رسيدند

كه فاضلاب خانه را خالي كرده بودند، ياران همه فرار كردند و بيني خود را گرفتند،

اما بزرگ ايستاد و با مدفوع ها صحبت كرد.ياران فكر كردند كه دوستشان ديوانه شده...

وقتي او هم جمع ياران برگشت،از او پرسيدند چرا با مدفوع ها صحبت ميكردي؟؟؟

او گفت: من با آن ها صحبت كردم و آنها گلايه اي داشتند،گفتند ما همان غذاها و

ميوه هاي زيبا بوديم كه شما انسان ها ما را با زحمت بدست آورديد و خورديد و

به اين روز در آورده ايد...حال بگوييد ما بايد از شما انسان ها فرار كنيم يا شما

از ما؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!

خنده دار ترین وصیت نامه جهان !!!

secret-flower-poem — Sat, 11 Jul 2009 17:02:18 GMT

سم الله الرحمن الرحیم انالله و انا الیه راجعون

اینجانب ل فرزند ر در صحت عقل وصیت می کنم:...
کفن و دفن
ماده ? - پیکرم با رعایت تمامی شعائر مذهبی به خاک سپرده شود. نماز میت

اقامه شود و از عر زدن بالای کفن باز شده ام دریغ نشود. از این کارهایی که توی

قبر می کنند اعم از شانه تکان دادن و به پهلو خواباندن و ورد خواندن توی گوش

کلهم انجام شود.
ماده ? - مراسم سوم و هفتم و چهلم و سال و الخ با رعایت تمام جزئیات و دعوت

از یک چپ فسیل ارزان قیمت جهت سخنرانی در وصف خدمات من به کارگران،

در مسجد برگزار شود.
تبصره یک: از این مسجدهایی که مراسم را با میز و صندلی برگزار می کنند نباشد.

قشنگ هیاتی کنار هم بنشینند و چای و خرمایشان را بخورند.
تبصره دو: برای سخنرانی دکتر ف.ر را پیشنهاد می کنم.
ماده ? - شام و نهار مراسم ها بنا به صلاحدید پدرم باشد. اصراری ندارم.
تبصره یک: اگر تصمیم به غذا دادن گرفته شد مرغ نباشد که یکی سینه بخواهد و

یکی ران و خلاصه پسرها با این حرفها وسط مراسم عزای من خودشان را خراب کنند

و کرکر بخندند. کباب کوبیده بدهید و عزیز مراقب باشد دخترها هره کره نکنند.
تبصره دو: سهم بچه ها را کامل بدهید.
ماده ? - من را در امامزاده ج دفن کنید. اگر امامزاده ج جا نداشت هر جا غیر از

بهشت زهرا. با این قبرهای سری دوزی شده بهشت زهرا که شبیه کارخانه تدفین

است و مرده ها شبیه مواد خام تولیدش هستند حال نمی کنم.
ماده ? - واضح است که مواد بالا تماما جهت جلب رضایت خاطر والدینم است.

آنها می توانند در هر کدام از این مواد دخل و تصرف کنند.
تبصره یک: اگر آنها آنقدر از خودگذشته بودند که عمیقا دلشان بخواهد بنا به اعتقاد من

با جنازه ام رفتار کنند عرض می کنم که اصولا اهمیتی ندارد. می توانند هربلایی سر

جنازه ام بیاورند جز اینکه مثل قرتی ها بسوزانندش.
تبصره دو: بد نیست به گزینه اهدا به باغ وحش پارک ارم جهت سیر کردن شیرهای

گرسنه هم فکر شود.
ماده ? - اگر «م» در تمامی مراسم ها در صف مقدم نبود تبصره یک ماده 7 و همچنین

ماده 10 اجرا نشوند.
ارث
ماده ? - تمام چیز مثقال اموالم در اولین فرصت فروخته شود و به مصرف مسافرت و

خوش گذرانی والدینم برسد. در واقع من در تمام این سالها فقط به این دلیل مستقل

نشدم که شرایط عیاشی در خانه پدری مهیا بود و با توجه به اینکه می دانم کارهای

من با اعتقادات والدینم نمی خواند از طریق این ارث می خواهم عامدا «ندید گرفتنشان»

را جبران کنم.
تبصره یک: اگر والدینم مکه، کربلا، نجف و کلا مکان های مذهبی را برای خوشگذرانی

انتخاب کردند بدون سئوال و جواب و گوش دادن به توجیهاتشان پس گرفته و به «م»

برسد تا او عیاشی کند.

تبصره دو: اگر او هم ور حاج جبارش ورم کرد و خواست سرمایه گذاری کند سهمم

به مصرف گربه های بی خانمان شهر تهران برسد. (منظور این است که با اموال من

سرمایه گذاری دنیوی و اخروی نشود.
فی المجلس در راه عیش و نوش به جریان بیافتد.)تبصره سه: «م» خباثت را کنار بگذارد

و به جای فراهم کردن شرایط اجرای تبصره اول به پدرم یاد بدهد که عیاشی فقط کباب باد

زدن توی باغ نیست. می تواند تا قبل از عملی شدن پیش برود و در صورت نیاز او را

با آق رضا کرجی آشنا کند.
ماده ? - عینکم به خانم «س» برسد که در زمان زنده بودنم دهنم را زد بسکه

پرسید چند خریدی و از کجا و آیا قسطی هم می شود.
تبصره: در صورتی که عرضه نداشت آقای «ع» ساده دل را برای ازدواج متقاعد

کند بهتر است برود بمیرد، مثل حالای من. عینکم هم به همان مصرفی که در

تبصره دوم ماده ? آمده برسد.
ماده ? - کتابخانه ام به همسر آقای «الف-م» برسد که رندانه عاشق تیر و تخته اش

شد بی آنکه به کتابهایم توجهی نشان بدهد و حتی گفت «چه چیزهایی می شود

توش چید» و وقتی من گفتم کریستال؟ چشم هایش برق زدند.
ماده ?? - کتاب ها، فیلم ها و تمامی وسایل اتاقم به «م» برسد. به این شروط:
بند یک: پس از مرگم او اولین نفری باشد که وارد اتاقم بشود و تمام گوشه موشه ها

را خوب نگاه کند که گندی به جا نگذاشته باشم.
بند دو: چون هیچ ضمانتی وجود ندارد مراما قول بدهد که حافظه کامپیوترم را بپکاند

یا لااقل فایل های عکس بندگان خدا را پاک کند. هر چند می دانم آخر سر کمپلت

می فروشد به یک نوجوان ح.شری.
بند سه: لوازم بهداشتی که توی جعبه ای در کمدم قرار دارد را یا به مصرف برساند و

یا به هر ترتیب از آن خانه دور کند.
بند چهار: نرود توی مایه های «رفیق از دست داده» تا از مرگ من نردبانی بسازد برای

تور کردم مادام خ. در این صورت مش قل و زمبه است.
بند پنج: سیم کارتم را بفروشد و با پولش یک حال مختصری به آقای «م-موتورساز»

بدهد که زندگی را برای جفتمان هدف دار کرد.
بند شش: بی خیال سهمش از این دوربینه بشود و آن را یک جوری برساند به

بیچاره هایی که جلوی درسینما زار می زنند و فکر می کنند تنها دلیل فیلم نساختن

شان نداشتن امکانات است. مخصوصا برای خنده برساند به دست اینهایی که

قصد دارند یک فیلم عرفانی مدرن بسازند. اینهایی که در ادبیات بیضایی را میپرستند

و مونولوگ آخر گرگدن یونسکو را حفظ کرده اند. خودش می داند.
ماده ?? - سطل فلزی فیلتر سیگارهایم به مادرم برسد بسکه تا دو روز خانه نبودم

برش داشت و تغییر کاربری داد.
ماده ?? - فندک های رومیزی درشکه ای، شیری، اسبی و سماوری را که الف در

سفرهای مختلف برایم سوقاتی آورد به اضافه تمام جاسیگاری هایم به آقای

«م-شیرازی» برسد. به پاس یک عمر کام سنگین گرفتن از وینستون قرمز.
باقیات الصالحات
ماده ?? - هر چند می دانم تا هفت هشت نسل بعد از من کتاب هایم به درد هیچ

کدام از اعضای آن خانواده نمی خورد اما مثل آقای صفار درباره اثرات مخرب این

کتاب ها هشدار میدهم و توصیه می کنم

اگر به هر دلیلی ماده ?? اجرا نشد کتاب ها را یکجا به بزخرهای میدان انقلاب بفروشید.

درباره تبعات عدم اجرای این بند همینقدر عرض کنم که بچه اصولا حالیش نیست.

فکر می کند هرچیزی را که بشود خواند باید خواند. مثلا من به طور اتفاقی فارسی

خواندن را با «داستان راستان» علامه شهید دکتر و الخ مرتضی مطهری شروع کردم

و کار به جایی رسید که در طول زندگی پرخیر و برکتم دهن تک تک تان را آسفالت

نمودم. حالا فرض کنید بچه ای خواندن را با کافکای دایی جون مرحوم شروع کند.

خودتان تهش را حدس بزنید.
ماده ?? - برای نسل های بعدی مخصوصا بچه های احتمالی خواهرهایم از چاخان

درباره شخصیت علمی-ادبی-فرهنگی-هنری دایی جون مرحوم کم نگذارید.

یک طوری پروپاگاندا کنید که بچه خیال برش دارد «ببینی چی بوده». برای روحیه

شان خوب است. در مورد ما که جواب داد.
تبصره: روزنامه های ??-?? سالگی ام را به گمانم مادرم قایم کرده. برای آنکه

بچه به محض آنکه به سن عقل رسید متوجه تبلیغات نشود بهتر است معدوم

شوند و کلا اسمم را هم بهشان کج و کوج بگویید چون می توانند با یک سرچ ساده

در گوگل کل زندگی ام را بخوانند و آنوقت دستتان رو می شود. بهتر است یک

چیزهای کلی در مورد اینکه فلانی چه قله هایی را فتح کرد و خلاصه ابر مردی بود بگویید

و وارد جزئیات نشوید.
ماده 15 - اگر بعد از مرگم زنی ادعا کرد از من بچه ای دارد به فرزندی قبولش کنید.

چون اولا زندگی جنسی بی نظمی داشتم و اصلا بعید نیست راست گفته باشد.

دوما. بگیریم صدی نود دروغ می گوید.
خب. مگر من نباید نسلتان را ادامه می دادم؟ ایناهش!
تبصره: اگر بچه دختر بود بگویید فلانی مشکلاتی داشته که اساسا بچه دار نمی شده.

مدارک پزشکی اش را هم اگر دادگاه خواست می سپارم آقای دکتر ه جور کند.
خیرات
ماده 16 - چند سال پیش در یکی از این شهرهای جنوبی برای کاری رفته بودم.

پرواز برگشتم ساعت شش بود و من از هفت صبح تا چهار بعدازظهر توی شهر سگدو

زده می زدم و تازه کارم تمام شده بود.
فقط هزارتومن پول توی جیبم بود که باید کرایه ماشین میدادم تا فرودگاه و کارت بانک

و تنخواه اداره ای که برایش به سفر آمده بودم را هم توی کیفم جاگذاشته بودم.

خلاصه گرسنه بودم و نفهمیدم چطور شد که یکهو دیدم یک سینی پر از نان و پنیر

و خرمای ساندیچی جلویم ظاهر شد. به طرز خطرناکی چسبید آنچنان که کم مانده

بود شهادتین را بگویم و به راه راست بازگردم و بروم آن دنیا و شفاعت مرحومی

که برایش خیرات داده بودند را بکنم. از همین چیزها خیرات کنید.
حق الناس
ماده 17 - قرضی ندارم و طلبم هم از بیچاره هایی است که شرم می کنید

وصولش کنید. کلا بی خیال.

شعر طنز...خدايا پس چرا من زن ندارم؟؟؟!!!

secret-flower-poem — Sat, 11 Jul 2009 17:00:18 GMT

خدایا پس چرا من زن ندارم؟

زنی زیبا و سیمین تن ندارم؟

دوتا زن دارد این همسایه ما

همان یک دانه را هم من ندارم

آزانس ملکی امشب گفت به من:

مجرد, بهر تو مسکن ندارم

چه خاکی بر سرم باید بریزم؟

من بیچاره آخر زن ندارم

خداوندا تو ستارالعیوبی

وبر این نکته سوءظن ندارم

شدم خسته دگر از حرف مردم

تو میدانی دل از آهن ندارم

تجرد ظاهرا"عیب بزرگی است

من عیب دیگری اصلا"ندارم

خودم میدانم این"اصلا" غلط بود

در اینجا قافیه لیکن ندارم

تو عیبم را بپوش و هدیه ای ده

خبر داری نیکول کیدمن ندارم؟

اگر او را فرستی دیگر از تو

گلایه قد یک ارزن ندارم

پل بجاي ديوار

secret-flower-poem — Sat, 11 Jul 2009 16:59:18 GMT

سال ها دو برادر با هم در مزرعه ای که از پدرشان به ارث رسیده بود، زندگی می کردند.

یک روز به خاطر یک سوء تفاهم کوچک، با هم جرو بحث کردند. پس از چند هفته

سکوت، اختلاف آنها زیاد شد و از هم جدا شدند.
یک روز صبح در خانه برادر بزرگ تر به صدا درآمد. وقتی در را باز کرد، مرد نجـاری را دید.
نجـار گفت: من چند روزی است که دنبال کار می گردم، فکرکردم شاید شما کمی

خرده کاری در خانه و مزرعه داشته باشید، آیا امکان دارد که کمکتان کنم؟
برادر بزرگ تر جواب داد: بله، اتفاقاً من یک مقدار کار دارم. به آن نهر در وسط مزرعه

نگاه کن، آن همسایه در حقیقت برادر کوچک تر من است. او هفته گذشته چند

نفر را استخدام کرد تا وسط مزرعه را کندند و این نهر آب بین مزرعه ما افتاد.

او حتماً این کار را بخاطر کینه ای که از من به دل دارد، انجام داده.سپس به

انبار مزرعه اشاره کرد و گفت: در انبار مقداری الوار دارم، از تو می خواهم

تا بین مزرعه من و برادرم حصار بکشی تا دیگر او را نبینم.
نجار پذیرفت و شروع کرد به اندازه گیری و اره کردن الوار.
برادر بزرگ تر به نجار گفت: من برای خرید به شهر می روم، اگر وسیله ای نیاز

داری برایت بخرم.
نجار در حالی که به شدت مشغول کار بود، جواب داد: نه، چیزی لازم ندارم.
هنگام غروب وقتی کشاورز به مزرعه برگشت، چشمانش از تعجب گرد شد.

حصاری در کارنبود. نجار به جای حصار یک پل روی نهر ساخته بود.
کشاورز با عصبانیت رو به نجار کرد و گفت: مگر من به تو نگفته بودم برایم

حصار بسازی؟
در همین لحظه برادر کوچک تر از راه رسید و با دیدن پل فکرکرد که برادرش

دستور ساختن آن را داده، از روی پل عبور کرد و برادر بزرگترش را در آغوش گرفت

و از او برای کندن نهر معذرت خواست.
وقتی برادر بزرگ تر برگشت، نجار را دید که جعبه ابزارش را روی دوشش گذاشته

و در حال رفتن است.
کشاورز نزد او رفت و بعد از تشکر، از او خواست تا چند روزی مهمان او و برادرش باشد.
نجار گفت: دوست دارم بمانم ولی پل های زیادی هست که باید آنها را بسازم.

شمع فرشته

secret-flower-poem — Sat, 11 Jul 2009 16:57:18 GMT

مردی که همسرش را از دست داده بود دختر سه ساله اش را بسیــار دوست

می داشت. دخترک به بیماری سختی مبتلا شد، پدر به هر دری زد تا کودک

سلامتی اش را دوباره بدست بیاورد، هرچه پول داشت برای درمان او خرج کرد ولی

بیماری جان دخترک را گرفت و او مرد.
پدر در خانه اش را بست و گوشه گیر شد. با هیچکس صحبت نمی کرد و سرکار

نمی رفت.
دوستان و آشنایانش خیلی سعی کردند تا او را به زندگی عادی برگردانند ولی

موفق نشدند.
شبی پدر رویای عجیبی دید، دید که در بهشت است و صف منظمی از فرشتگان

کوچک در جاده ای طلایی به سوی کاخی مجلل در حرکت هستند.
هر فرشته شمعی در دست داشت و شمع همه فرشتگان به جز یکی روشن بود.

مرد وقتی جلوتر رفت و دید فرشته ای که شمعش خاموش است، همان دختر

خودش است.
پدر فرشته غمگینش را در آغوش گرفت و او را نوازش داد، از او پرسید : دلبندم،

چرا غمگینی؟ چرا شمع تو خاموش است؟
دخترک به پدرش گفت: باباجان، هر وقت شمع من روشن می شود، اشکهای تو آن

را خاموش می کند و هر وقت تو دلتنگ می شوی، من هم غمگین می شوم.
پدر در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، از خواب پرید.
اشکهایش را پاک کرد، انزوا را رها کرد و به زندگی عادی خود بازگشت

چند کتاب الکترونیک...

secret-flower-poem — Tue, 20 Jan 2009 12:51:59 GMT

این دفعه چند کتاب الکترونیک از دکتر علی شریعتی براتون میذارم.

لیست کتب آماده ی دانلود دکتر :

تعداد صفحات	لینک های دانلود	نام کتاب به فارسی	ردیف
16	لینک اول - لینک دوم	متن کامل وصیت نامه دکتر علی شریعتی	1
34	لینک اول - لینک دوم	علی حقیقتی بر گونه اساطیر	2
53	لینک اول - لینک دوم	مکتب ، وحدت ، عدالت ، علی	3
21	لینک اول - لینک دوم	بازگشت به خویشتن	4
41	لینک اول - لینک دوم	پدر مادر مامتهمیم	5
20	لینک اول - لینک دوم	نیازهای انسان امروز	6
20	لینک اول - لینک دوم	پیروان علی و رنج هایشان	7
86	لینک اول - لینک دوم	روش برداشت از قران	8
37	لینک اول - لینک دوم	روم ، پیام امید به روشنفکر مسئول	9
89	لینک اول - لینک دوم	سلمان پاک	10
20	لینک اول - لینک دوم	یک جلوش بی نهایت صفر	11
12	لینک اول - لینک دوم	آری این چنین بود برادر	12
8	لینک اول - لینک دوم	اگر پاپ و مارکس نبودند	13
66	لینک اول - لینک دوم	علوی و صفوی	14
135	لینک اول - لینک دوم	فاطمه فاطمه است	15
7	لینک اول - لینک دوم	شهادت	16

منبع:دانلود کتاب های آموزشی

تحمیدیه

secret-flower-poem — Tue, 30 Dec 2008 12:27:14 GMT

سبحان جهاندار خداوند بزرگى

كز هيچ بنا كرده جهانى به سترگى

برپا بنموده‌ست چنين خلقت زيبا

بنهاده در او كوه كمر ساحل و دريا

از صنع برافروخته خورشيد فروزان

بنهاده نهادش بر ما ز آتش سوزان

در ظلمت شب قرص سپيدى مه رقصان

بنهاده كنارش دو سه استاره رخشان

در روز تلاش از من و ما رزق از آن يار

تضمين بنموده‌ست همان يار چنين كار

شبگاه به شكرانه و انديشه و صحبت

هنگامه آسايش و آرامش و خلوت

فرموده بهاران بشود وقت شكفتن

صد پند بفرموده در آن بهر شنفتن

آيد ز پسش فصل حرارت دم و گرما

در شورشود شاب شود كودك دنيا

در فصل خزان پيركند چهر درختان

عريان و به صد رنگ كند ظاهر آنان

زان پس به سپيدى بزند زلف جهان را

سرما بزند خوان كند كون و مكان را

زين چرخش و الوان بدهد درس به انسان

كاندر پس اين پرده بود منظره پنهان

تا آيد و در فكر فرو افتد و گاهى

برگيرد از اين بركه يكى نكته چو ماهى

پس چشم گشاييم و ببينيم كلامش

صد نكته بر آريم ز هر لحظه به نامش

بادا كه توانيم و بگيريم از او درس

خود برفكنيم از دلمان واهمه و ترس

در سايه لطفش بگريزيم ز ظلمت

در حلقه او جاى بگيريم به الفت

وصیت نامه دکتر علی شریعتی به فرزندش

secret-flower-poem — Sun, 28 Dec 2008 14:15:18 GMT

فرزندم! تو می‌توانی هر گونه «بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی.

اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود انسان بودن محصور است.

با هر انتخابی باید انسان بودن نیز همراه باشد

و گرنه دیگر از آزادی و انتخاب سخن گفتن بی معنی است،

که این کلمات ویژه خداست و انسان و دیگر هیچکس، هیچ چیز.

انسان یعنی چه؟ انسان موجودی است که آگاهی دارد

برای دیدن مطلب بطور کامل روی کلمه link در زیر کلیک فرمایید.

فرزندم! تو می‌توانی هر گونه «بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی.

اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود انسان بودن محصور است.

با هر انتخابی باید انسان بودن نیز همراه باشد

و گرنه دیگر از آزادی و انتخاب سخن گفتن بی معنی است،

که این کلمات ویژه خداست و انسان و دیگر هیچکس، هیچ چیز.

انسان یعنی چه؟ انسان موجودی است که آگاهی دارد

و همیشه جویای مطلق است؛ جویای مطلق. این خیلی معنی دارد.

رفاه، خوشبختی، موفقیت‌های روزمره زندگی و خیلی چیز‌های دیگر به آن صدمه می‌زند.

تو هر چه می‌خواهی باشی باش اما ... آدم باش.

اگر پیاده هم شده‌است سفر کن. در ماندن، می‌پوسی.

هجرت کلمه بزرگی در تاریخ «شدن» انسان‌ها و تمدن‌ها است.

اروپا را ببین. اما وقتی ایران را دیده باشی، وگرنه کور رفته‌ای، کر باز گشته‌ای.

افریقا مصراع دوم بیتی است که مصراع اولش اروپا است.

در اروپا مثل غالب شرقی‌ها بین رستوران و خانه و کتابخانه محبوس ممان.

این مثلث بدی است. این زندان سه گوش همه فرنگ رفته‌های ماست.

از آن اکثریتی که وقتی از این زندان روزنه‌ای به بیرون می‌گشایند و پا به درون اروپا می‌گذارند،

سر از فاضلاب شهر بیرون می‌آورند حرفی نمی‌زنم که حیف از حرف زدن است.

این‌ها غالبا پیرزنان و پیر مردان خارجی دوش و دختران خارجی گز فرنگی را

با متن راستین اروپا عوضی گرفته‌اند.

چقدر آدم‌هایی را دیده‌ام که بیست سال در فرانسه زندگی کرده‌اند و با یک

فرانسوی آشنا نشده‌اند.

فلان آمریکایی که به تهران می‌آید و از طرف مموش‌های شمال شهر و خانواده‌های

قرتی ِ لوس ِاشرافی ِکثیفِ عنتر ِفرنگی احاطه می‌شود، تا چه حد جو خانواده

ایرانی و روح جاده [ساده؟] شرقی و هزاران پیوند نامرئی و ظریف انسانی خاص

قوم را لمس کرده‌است؟

اگر به اروپا رفتی

اولین کارت این باشد که در خانواده‌ای اتاق بگیری که به خارجی‌ها اتاق اجاره

نمی‌دهند.

در محله‌ای که خارجی‌ها سکونت ندارند.

از این حاشیه مصنوعی ِبیمغز ِآلوده دور باش.

با همه چیز درآمیز و با هیچ چیز آمیخته مشو. در انزوا پاک ماندن نه سخت است

و نه با ارزش.

«کن مع الناس و لا تکن مع الناس» واقعا سخن پیغمبرانه‌است.

واقعیت، خوبی، و زیبایی؛ در این دنیا جز این سه، هیچ چیز دیگر به جستجو نمی‌ارزد.

نخستین، با اندیشیدن، علم. دومین، با اخلاق، مذهب. و سومین، با هنر، عشق.

[عشق] می‌تواند تو را از این هر سه محروم کند.

یک احساساتی لوس سطحی هذیان گوی خنگ.

چیزی شبیه «جواد فاضل»، یا متین‌ترَش؛ «نظام وفاً، یا لطیف تـَرَش؛»لامارتین

« یا احمق تـَرَش؛»دشتی«، یا کثیف تـَرَش؛»بلیتیس«!

و نیز می‌تواند تو را از زندان تنگ زیستن،

به این هر سه دنیای بزرگ پنجره‌ای بگشاید و شاید هم دری ...

و من نخستینش را تجربه کرده‌ام و این است که آن را»دوست داشتن" نام کرده‌ام.

که هم، همچون علم و بهتر از علم آگاهی می‌بخشد

و هم همچون اخلاق، روح را به خوب بودن می‌کشاند و خوب شدن.

و هم زیبایی و زیبایی‌ها (که کشف می‌کند،که می‌آفریند)

چقدر در این دنیا بهشت‌ها و بهشتی‌ها نهفته‌است. اما نگاه‌ها و دل‌ها همه دوزخی است.

همه برزخی است که نمی‌بیند و نمی‌شناسد. کورند و کرند.

چه آوازهای ملکوتی که در سکوت عظیم این زمین هست و نمی‌شنوند.

همه جیغ و داد و غرغر و نق نق و قیل و قال و وراجی و چرت و پرت و بافندگی و محاوره.

وای، که چقدر این دنیای خالی و نفرت بار برای فهمیدن و حس کردن سرمایه

دار است! لبریز است!

چقدر مایه‌های خدایی که در این سرزمین ابلیس نهفته‌است!

زندگی کردن وقتی معنی می‌یابد که فن استخراج این معادن ناپیدا را بیاموزی ...

تنها نعمتی که برای تو در مسیر این راهی که عمر نام دارد آرزو می‌کنم،

تصادف با یکی دو روح فوق‌العاده‌است،

با یکی دو دل بزرگ،

با یکی دو فهم عظیم و خوب و زیبا است.

چرا نمی‌گویم بیشتر؟

بیشتر نیست. «یکی» بیشترین عدد ممکن است.

در پایان این حرف‌ها بر خلاف همیشه احساس لذت و رضایت می‌کنم که عمرم به خوبی گذشت. هیچوقت ستم نکردم. هیچوقت خیانت نکردم

و اگر هم به خاطر این بود که امکانش نبود، باز خود سعادتی است.

تنها گناهی که مرتکب شده‌ام، یک بار در زندگیم بود که به اغوای نصیحتگران ِبزرگتر،

و به فن کلاهگذاری سر خدا ... ، در هیجده سالگی، اولین پولی که پس از هفت

هشت ماه کار، یکجا حقوقم را دادند و پولی که از مقاله نویسی جمع کرده بودم،

پنج هزار تومان شد. و چون خرجی نداشتم، گفتند به بیع وشرط بده. من هم

از معنی این کثافتکاری بیخبر، خانه کسی را گرو کردم به پنج هزار تومان، و به

خودش اجاره دادم ماهی صد تومان. و تا پنج شش ماه، ماهی صد تومان ربح

پولم را به این عنوان می‌گرفتم .

و بعد فهمیدم که بر خلاف عقیده علما و مصلحین دنیا، این یک کار پلیدی است

و قطعش کردم و اصل پولم را هم به هم زدم.

اما لکه چرکش هنوز بر زلال قلبم هست و خاطره اش بوی عفونت را از عمق

جانم بلند می‌کند

و کاش قیامت باشد و آتش و آن شعله‌ها که بسوزاندش و پاکش کند.

و گناه دیگرم که به خاطر ثوابی مرتکب شدم و آن مرگ دوستی بود که شاید

می‌توانستم مانعش شوم، کاری کنم که رخ ندهد، نکردم. گر چه نمی‌دانستم

که به چنین سرنوشتی می‌کشد و نمی‌دانم چه باید می‌کردم. در این کار

احساس پلیدی نمی‌کنم.

اما ده سال تمام گداخته‌ام و هر روز هم بدتر می‌شود و سخت‌تر.

و اگر جرمی بوده‌است آتش مکافاتش را دیده‌ام و شاید بیش از جرم.

و جز این، اگر انجام ندادن خدمتی یا دست نزدن به فداکاری گناه نباشد، دیگر گناهی

سراغ ندارم.

و خدا را سپاس می‌گزارم که عمر را به خواندن و نوشتن و گفتن گذراندم که

بهترین«شغل» را در زندگی مبارزه برای آزادی مردم و نجات ملتم می‌دانستم

و اگر این دست نداد بهترین شغل یک آدم خوب، معلمی است و نویسندگی

و من از هیجده سالگی کارم، این هر دو.

و عزیزترین و گران‌ترین ثروتی که می‌توان به دست آورد، محبوب بودن و محبتی زاده ایمان،

و من تنها اندوخته‌ام این،

و نسبت به کارم و شایستگیم، ثروتمند، و جز این، هیچ ندارم.

و امیدوارم این میراث را فرزندانم نگاه دارند و این پول را به ربح دهند و ربای آن را بخورند

که حلال‌ترین لقمه‌است.

و حماسه‌ام این که کارم گفتن و نوشتن بود و یک کلمه را در پای خوکان نریختم.

یک جمله را برای مصلحتی حرام نکردم و قلمم همیشه میان من و مردم در کار بود

و جز دلم یا دماغم کسی را و چیزی را نمی‌شناخت

و فخرم این که در برابر هر مقتدر تر از خودم متکبرترین بودم و در برابر هر ضعیف تر

از خودم متواضعترین.

و دیگر این سخن یک لا ادری فرنگی که در ماندن من سخت سهیم بوده‌است که

«شرافت مرد همچون بکارت یک زن است. اگر یک بار لکه دار شد دیگر هیچ چیز

جبرانش را نمی‌تواند».

و دیگر این که نخستین رسالت ما کشف بزرگ‌ترین مجهول غامضی است که از آن

کمترین خبری نداریم

و آن «متن مردم» است

و پیش از آن که به هر مکتبی بگرویم باید زبانی برای حرف زدن با مردم بیاموزیم

و اکنون گنگیم.

ما از آغاز پیدایشمان زبان آنها را از یاد برده‌ایم

و این بیگانگی، قبرستان همه آرزوهای ما و عبث کننده همه تلاش‌های ماست.

و آخرین سخنم به آن‌ها که به نام روشنفکری، گرایش مذهبی

مرا ناشناخته و قالبی می‌کوبیدند، این که:

دین چو منی گزاف و آسان نبود / روشن تر از ایمان من ایمان نبود /

در دهر چو من یکی و آن هم کافر! / پس در همه دهر یک مسلمان نبود

سخنانی از دکتر شریعتی

secret-flower-poem — Sun, 28 Dec 2008 14:13:18 GMT

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد،

گلویم سوتکی باشد،بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی

دم گرم و چموش خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد،

بدین سان بشکند در من،

سکوت مرگبارم را.........

«دکتر علی شریعتی»