زیر باران ایستاده                  رختهایش خیس آب است

توی چشمان سیاهش           خستگی در حال خواب است

میچکد از ابروانش                  آب باران چکه چکه

او به تن دارد لباسی                پاره پاره ، تکه تکه

در نگاه بی صدایش                انتظاری سرد پبداست

دست او دوباره باز است          زیر باران ایستاده

هیچ کس در فکر او نیست       او به رنجش تکیه داده

کاشکی او داشت هم اکنون     بر سر خود ، سایبانی

او که دارد در نگاهش               مثل باران مهربانی